با شیوع کووید ۱۹، تاکنون بیش از ۹ میلیون نفر در سطح جهان به این بیماری مبتلا شدهاند و بیش از ۴۰۰ هزار نفر بر اثر این بیماری فوت کردهاند. اگرچه تأثیر اقتصادی کلی این بیماری هنوز مشخص نیست، نشانههایی قوی وجود دارد که نشان میدهد این بیماری به بزرگترین رکود اقتصادی پس از بحران مالی ۲۰۰۸ منجر خواهد شد.
خلاصه سیاستیای که آنکتاد منتشر کرده است، بر مبنای این واقعیت که تداوم سرمایهگذاری روی علم، فناوری و نوآوری (STI) نقشی حیاتی در دستیابی به اهداف «برنامه توسعه پایدار ۲۰۳۰» دارد، دلایلی مبنی بر لزوم حفظ بودجه STI در طول بحران کرونا و دوران پساکرونا ارائه میکند. اگرچه بودجه تحقیق و توسعه (R&D) کشورهای در حال توسعه طی سالهای اخیر رشد مستمری داشته است، بودجه مطلق STI همچنان کم است و توانمندی این کشورها در حوزه STI محدود است. بنابراین، تعهد کشورهای در حال توسعه به حفظ سرمایهگذاری روی STI و طراحی بستههای بازیابی با بهرهبرداری از فناوری و نوآوری، نقشی حیاتی در توسعه پایدار این کشورها دارد.
اهمیت هزینه ثابت و پیشبینیپذیر تحقیق و توسعه در زمان بحران
بحران مالی ۲۰۰۸، نمونهای از یک شوک اقتصادی بینالمللی عمیق و گسترده است که میتوان آن را با آثار احتمالی کرونا مقایسه کرد. در کشورهایی که دادههای R&D آنها موجود است و تغییر سطح هزینهها تأثیر شایان توجهی بر نظام نوآوری آنها داشته است، در آن زمان، دو مسیر متفاوت مشاهده میشود: از یک سو، کشورهای دارای اقتصاد دانشبنیان و دارای نظام نوآوری پیشرفتهتر، کمتر از بحران مالی ۲۰۰۸ آسیب دیدند و بودجه R&D خود را محدود نکردند. از سوی دیگر، در کشورهایی که با بودجههای ضعیف در حوزه STI و درنتیجه نظام نوآوری ضعیفتر وارد بحران مالی ۲۰۰۸ شدند، تابآوری اقتصاد کلان کمتر بود و این امر به بودجههای انقباضی R&D منجر شد که به نوبه خود نظام نوآوری آنها را ضعیفتر کرد و شانس آنها برای دستیابی به الگوهای رشد دانشبنیان را کاهش داد.
در خلاصه سیاستی آنکتاد، برخی ملاحظات سیاستی برای تأمین مالی STI در پاسخ به بحران کووید ۱۹ ارائه شده است. متن اصلی خلاصه سیاستی را از اینجا و ترجمه آن را از اینجا دانلود کنید.
منبع: Sirimanne Shamika N., 2020, The Need to Protect Science, Technology and Innovation Funding During and After the COVID-19 Crisis, Policy Brief, No. 8, UNCTAD