با وجود ساخت واکسن کرونا در هفتههای پایانی سال ۲۰۲۰، بازیابی و خروج از شرایط همهگیری جهانی کرونا، همچنان مسیری پرچالش است. کووید ۱۹ تأثیر بسیار بدی بر اقتصادها داشته است و بسیاری از این آثار سالها باقی خواهد ماند. رفع آثار این بیماری، مستلزم بسیج منابع عمومی و خصوصی در کنار هم برای بازیابی و ایجاد شرایط پایدار اقتصادی است. این همهگیری باعث تغییر شکل زندگی شده است و بسیاری از جنبههای کاری مدرن تغییر کرده است؛ افزایش دورکاری یکی از ملموسترین نمونههای این تغییر است. درنتیجه نحوه مدیریت کارکنان، محیط کار و عملیات شرکتها نیز تغییر کرده است. درک این تغییرها، اولویت کسبوکارها در سال ۲۰۲۱ خواهد بود.
مشاوران ارنست اند یانگ، دیدگاههای خود را با هدف کمک به رهبران سازمانهای بزرگ و کوچک در بررسی چالشهای پیش روی کسبوکار از راهبرد تا عملیات و ارزشآفرینی بلندمدت، در قالب «۲۱ راه برای ایجاد محیط کاری بهتر در سال ۲۰۲۱» ارائه کردهاند.
الف) تدوین راهبرد مناسب: رهبران باید با نگاه به ریسکهای آنی و در عین حال تحقق چشمانداز تحول سریع سازمان وارد سال جدید شوند
- کسب آمادگی برای آثار کرونا: ریسکهای ناشی از کرونا ادامه دارد. اگرچه تست واکسن نتایج امیدبخشی داشته است، در سال ۲۰۲۱ نیز هشیاری سازمانها برای مواجهه با چالشها و آثار این بحران ضروری است.
- برنامهریزی برای تداوم کسبوکار: فعالیت در عصر کرونا، تنها به معنی اجرای سازوکارهای حفظ بقا مانند توسعه قابلیتهای دورکاری نیست، بلکه اجرای اقداماتی (مانند توجه به سلامت و رفاه کارکنان تا بیمه و مسائل حقوقی) برای تضمین تداوم بلندمدت کسبوکار ضروری است.
- شناسایی وابستگیهای حیاتی: بازیابی اقتصادی پس از کرونا، دورانی پر فراز و نشیب و همراه با تغییر روشهای قدیمی انجام کارها خواهد بود. رهبران باید بدانند کدام بخشهای حیاتی کسبوکار (نیروی کار، چارچوب لجستیک یا پایگاه مشتریان) با اختلالهای اساسی مواجه خواهد شد و درباره تغییرهای ضروری در قابلیتهای سازمان تصمیمگیری کنند.
- تسریع تحول دیجیتال: سازمانها باید برای تحول دیجیتال آماده باشند. در بررسی انجامشده در سال ۲۰۲۰، ۶۲ درصد از مدیران معتقد بودهاند که تحول سازمان طی دو سال آینده امری حیاتی است، اما تنها ۲ درصد از آنها از مزایای دیجیتالسازی فرایندهای اصلی بهرهبرداری میکنند.
- قرار دادن «افراد» در قلب تحول دیجیتال: تحول دیجیتال، به خودی خود ایجاد نمیشود. افراد باید این تحول را هدایت کنند و این تحول در نهایت باید در اختیار افراد (کارکنان، مشتریان و …) باشد. کارکنان به بازیابی و رشد سازمان طی ماهها و سالهای آینده کمک میکنند و سایر ذینفعان (افراد) نیز بر تصمیمات و موفقیت سازمان اثر میگذارند. بنابراین، «بنگاههای انسانی» یعنی سازمانهایی که نیازها و اهداف سازمان را در قلب راهبردهای رشد و تحول خود جای میدهند، کسبوکارهای چابکتر، هوشمندتر و نوآورانهتری هستند.
- موقعیتیابی برای رشد: اگر سال ۲۰۲۱، سال بازسازی پس از اختلال ناشی از کووید ۱۹ است، سازمانها باید خود را در موقعیت رشد در دنیای پساکرونا قرار دهند. مدیران باید جنبهها و آثار مختلف راهبردهای رشد در حوزههایی مانند سلامت، اتصال، نوآوری و نبوغ کارکنان را مدنظر داشته باشند و برای ذینفعان ارزش بلندمدت ایجاد کنند.
- بازتعریف شرایط عادی کار و زندگی: با انجام همه این کارها، جهان وارد فاز بازساختی همهگیری کرونا خواهد شد و درنهایت برخی مفروضات اساسی زندگی تجاری، سیاسی و خصوصی تغییر خواهد کرد. رهبران کسبوکار برای نقشآفرینی در تعریف شرایط عادی جدید، باید ریسکهای موجود را درک کنند و تصمیمات راهبردی مناسب را اتخاذ کنند.
ب) پالایش عملیات سازمان: اکنون، اجرای عملیات سازمان با سرعت و انعطافپذیری، مهمتر از هر زمان دیگری است.
- تغییر شکل مدیریت عالی سازمان: بازطراحی راهبردهای رشد برای دوران پساکرونا، به معنی بررسی دوباره قابلیتهای مدیریت عالی سازمان است. چه مهارتهای جدیدی لازم است؟ اندازه، ترکیب و ساختار حکمرانی کنونی، به مدیریت عالی سازمان در دستیابی به چابکی لازم برای بازسازی کسبوکار در سال ۲۰۲۱ کمک میکند یا مانع آن میشود؟
- تبدیل شدن به سازمان معتمد: روشهای جدید کار در سال ۲۰۲۱، به شدت به دادهها و فناوریهای دیجیتال متکی است. اعتمادِ لازم برای سپردن زندگی به الگوریتمهای پیچیده، مسئلهای حیاتی در عصر دیجیتال جدید خواهد بود و اعتماد، در قلب استفاده اثربخش از این فناوریها جای دارد.
- زیر سؤال بردن اطلاعات: کسبوکارهای امروز، در اقیانوسی از دادهها شناورند. این امر برای کسبوکارهایی که میتوانند اعتماد به این دادهها را ایجاد کنند، بسیار باارزش است. اما بسیاری از افراد نگرانند که فناوری باعث شود نتوانند تشخیص دهند آنچه میبینند، واقعیت دارد یا خیر. آیا دادههایی که استفاده میکنید، دادههای درستی است؟!
- دیجیتالسازی زنجیرههای تأمین: کمبود اقلام بهداشتی در روزهای ابتدایی همهگیری کرونا، تصویری از شکنندگی زنجیرههای تأمین ارائه کرد. ایجاد زنجیرههای تأمین با تابآوری، انعطافپذیری و پایداری مناسب مستلزم بهرهگیری از راهکارهای دیجیتال است. هوشمندی، معماری، تعالی عملیاتی و برنامهریزی، چهار بعد الزامی برای توسعه زنجیرههای تأمین دیجیتال است.
- بهکارگیری سریع فناوری: چابکی در سال ۲۰۲۰ ضروری بود و در سالهای آینده نیز ضروری خواهد بود. کسبوکارها میتوانند با استفاده از دادهها و امنیت سایبری در چارچوب انسانمحور به سرعت از فناوریها بهرهبرداری کنند.
- تحول واحد منابع انسانی: سال آینده، مستلزم بهکارگیری راهبردهای چابک و جدید کسبوکار و روشهای جدید استفاده از دادهها و فناوری است. اما اجرای اثربخش هرگونه برنامه راهبردی، در هر مقیاسی، به معنای خلق نیروی کار چابک و سازگار است. درنتیجه واحد منابع انسانی باید بهگونهای متحول شود که مناسب «بنگاه انسانی پیشگام» باشد.
- داشتن نیمنگاهی به مسائل سیاسی: ریسک جغرافیای سیاسی در سال ۲۰۲۰ به بیشترین حد خود پس از جنگ جهانی دوم رسید. پیشران اصلی این ریسک، شیوع ویروس کرونا بود. البته تغییر شرایط جوی، عدالت اجتماعی و مسائل حاکمیتی نیز ریسکهای سیاسی مهم پیش روی سازمانها بود.
ج) تغییر شکل آینده: ترکیب افراد، فناوری، نوآوری و راهبرد، کلید ارزشآفرینی بلندمدت است.
- شناخت مشتریان: همیشه حق با مشتری است، اما برخی مسائل نیز باید به صورت دورهای ارزشگذاری شود. مشتریان امروزی، دقیقاً نمیدانند چه میخواهند، اما انتظار دارند برندهای معتبر، نیازهای آنها را پیشبینی کنند و تجربهای سفارشی و بینقص به آنان ارائه کنند.
- تبدیل شدن به رهبر انسانمحور: سازمانهای رهبر فناوری و تحول، در بازسازی سال ۲۰۲۱ و سالهای بعدی پیشرفت خواهند کرد. برخی عادتهای حیاتی رهبران ارزشآفرینی از طریق فناوری عبارت است از: یادگیری هدایت نوآوری از طریق استفاده راهبردی از زیستبومها و شراکتها، استفاده از مشوقها و راهبردهای مناسب برای پرورش استعدادها برای رشد کسبوکار.
- سرمایهگذاری روی کارکنان: کووید ۱۹، یک بیماری انسانی بود، نه تجاری. ترازنامهها دچار بیماری نشدند، انسانها بیمار شدند. اما سازمانهای وفادار به کارکنان، شاهد مزایای بلندمدت خواهند بود و نیروی انسانی در قلب هدایت بازیابی اثربخش سازمان پس از همهگیری جای دارد. سرمایهگذاری روی کارکنان به آفرینش کسبوکار سازگار و نوآور کمک میکند.
- یادآوری مقصد: با وجود سلطه یک ساله کووید ۱۹ بر چرخههای خبری، دیگر مشکلات سیستمی برطرف نشده است. نابرابری، اختلاف جنسیتی و نژادی، فقر، گرسنگی و تغییرات آب و هوایی همچنان مشکلات اساسی هستند و ۶۷ درصد مدیران عامل فشار متوسط یا فراوانی را از جانب ذینفعان، برای رفع این مشکلات، احساس میکنند. سازمانها باید مقصد سازمان را به اقدامات عملیاتی ترجمه کنند و تغییر مثبت سازمان در سال ۲۰۲۱ را هدایت کنند.
- دوری جستن از رفتارهای بد: همهگیری جهانی مشکل رفتارهای غیراخلاقی را تشدید کرده است. ۹۰ درصد کسبوکارها معتقدند کووید ۱۹، اصول اخلاقی را به خطر انداخته است. این ریسک در کنار افزایش نظارت جامعه، به این معنی است که شرکتها باید اقداماتی را برای تضمین حرکت بینقص خود در دوران کرونا و پساکرونا انجام دهند.
- تمرکز دوباره روی پایداری: پاسخ دولتها به همهگیری، از قرنطینه تا کمکهای مالی، طی سال گذشته متغیر سیاسی مهمی برای شرکتها بوده است. این عوامل، همچنان مهم خواهد بود، زیرا دولتهای سراسر جهان، پس از بحران برای بازسازی تلاش میکنند. دولتها باید برای ساختن جهانی پایدارتر و عادلانهتر تلاش در سال ۲۰۲۱ تلاش کنند و سازمانها میتوانند و باید در این اقدامات مشارکت کنند.
- تغییر شکل آینده: کووید ۱۹، روندهایی را به دنبال داشت که بسیار دور به نظر میرسید؛ روندهایی که روشهای قدیمی کار را تغییر میدهد و الگوهای رشد کسبوکار را بازتعریف میکند. گزارش کلانروندهای ارنست اند یانگ، اطلاعاتی درباره این تحولهای کلان در فناوری، جامعه و اقتصاد ارائه میکند و به رهبران میگوید چگونه میتوانند فرصتهای دیدهنشده قبلی را برای تعریف آینده کشف کنند.
منبع:
EY Global, 2020, 21 ways to build a better working world in 2021, [Internet], Available at: http://linkpost.ir/H22c9
1 دیدگاه
حبیب کراری
احسنت عالی بود. آرزوی سلامتی و بهروزی برای همه در سال ۲۰۲۱ و خداقوت به عزیزان اندیشکده